Jezus i abba Menas

Jezus i Przyjaciel

 

Ikona Jezus i abba Menas, znana też jako Jezus i przyjaciel, jest przykładem jednej z najstarszych ikon koptyjskich. W ikonografii koptyjskiej widać duże wpływy egipskiej sztuki portretów grobowych. Taki pogrzebowy portret miał dla Egipcjanina ważne znaczenie identyfikacji mumii. Portrety te były malowane za życia i potem kładzione na mumii. Chrześcijanie przyjęli ten zwyczaj malowania portretów tamtejszych eremitów, męczenników, świętych i pozostawiania ich w ich grobach. Wspaniałym przykładem asymilacji sztuki tych miejsc jest najstarsza ikona przedstawiająca Chrystusa protegującego Menasa, przełożonego klasztoru eremitów. Oryginał ikony pochodzi z Monastyru Św. Menasa w Bawit. Jest wspaniałym przykładem połączenia sztuki egipskiej i bizantyjskiej.

Ikona ukazuje Chrystusa obejmującego abba Menasa. Ramię Chrystusa jest nieproporcjonalnie długie do ciała, jakby bardzo chciano podkreślić przyjaźń Chrystusa z człowiekiem. Ikona ta jest nazywana ikoną przyjaźni człowieka z Bogiem. Menas w swoim ręku trzyma zwój, jest to najprawdopodobniej reguła klasztoru, który założył. Menas prawą ręką błogosławi. Jest to wyraz prawdy, iż idąc drogą z Chrystusem stajemy się błogosławieństwem dla innych ludzi. Obie postacie są zwrócone do widza, zapraszając do naśladowania, do otwarcia się na przyjaźń.

 

Inne ikony Jezus i Przyjaciel wykonane w pracowni:

galeriaprac/jezusimenas